ΑΣΚΛΗΠΙΑΔΟΥ

Ἡ λαμυρή μ' ἔτρωσε Φιλαίνιον· εἰ δὲ τὸ τραῦμα

   μὴ σαφές, ἀλλ' ὁ πόνος δύεται εἰς ὄνυχα.

οἴχομ', Ἔρωτες, ὄλωλα, διοίχομαι· εἰς γὰρ ἑταίραν

   νυστάζων ἐπέβην ἠδ' ἔθιγον γ' Ἀίδα.

Anthologia Graeca 5.162

click Refresh to get a new poem
homepage